❌ گزینه ۱) صرفاً تمکین به معنای خاص

این گزینه نادرست است؛ زیرا ماده ۱۰۸۵ از عبارت «ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد» استفاده کرده و قانون آن را به تمکین خاص محدود نکرده است. بنابراین حق حبس شامل تمکین عام و خاص می‌شود، نه فقط روابط زناشویی.

✅ گزینه ۲) مطلق وظایفی که زن شرعاً و قانوناً در برابر شوهر دارد

درست است؛ زیرا با ظاهر ماده ۱۰۸۵ کاملاً منطبق است. زن تا زمانی که مهر حال به او تسلیم نشده، می‌تواند از همه وظایف زوجیت خودداری کند و در عین حال مستحق نفقه باشد.

❌ گزینه ۳) مطلق وظایفی که زن شرعاً و قانوناً در برابر شوهر دارد مگر اینکه حکم اعسار زوج صادر شده باشد...

این گزینه دو اشکال دارد:

1. ماده ۱۰۸۵ چنین استثنایی را بیان نکرده است.
2. صدور حکم اعسار یا تقسیط مهریه به خودی خود حق حبس را از بین نمی‌برد. رویه قضایی نیز حق حبس را با اعسار زوج ساقط‌شده نمی‌داند.

بنابراین اضافه کردن قید «اعسار زوج» فاقد مبنای قانونی در این ماده است.

❌ گزینه ۴) مطلق وظایفی که زن شرعاً و قانوناً در برابر شوهر دارد مگر اینکه قبل از اخذ مهر تمکین خاص انجام شده باشد که در این صورت ناظر به سایر وظایف غیر از تمکین خاص است

اشتباه این گزینه در بخش دوم آن است.

مطابق ماده ۱۰۸۶:

اگر زن قبل از اخذ مهر به اختیار خود به ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد قیام کند، دیگر نمی‌تواند از حق حبس استفاده کند.

یعنی با تمکین اختیاری، اصل حق حبس ساقط می‌شود؛ نه اینکه فقط نسبت به تمکین خاص از بین برود و نسبت به سایر وظایف باقی بماند.

پس گزینه ۴ اثر ماده ۱۰۸۶ را نادرست بیان کرده است

نکته آزمونی

✅ ماده ۱۰۸۵ → «وظایف» = تمکین عام + تمکین خاص

❌ اشتباه رایج: حق حبس فقط ناظر به تمکین خاص نیست.

✅ ماده ۱۰۸۶ → تمکین اختیاری قبل از اخذ مهر = سقوط کامل حق حبس.